Vooral véél

Ongeveer half 8 vanmorgen, het schemert nog. Op de fiets rijd ik Braakman Noord binnen. Mijn licht zet ik uit omdat ik eigenlijk ongezien door het gebied wil gaan. Niet meer dan ‘n stuk of 12 konijnen langs het fietspad. Dat zijn er wel eens heel wat meer geweest. Bij de steltkluten-plas is het stil. Daar hoor ik alleen wat nijlganzen snateren in de verte. Dan door naar de grote plas. Onderweg hoop ik dan altijd op een ree, maar dat wil maar niet lukken. Dit stuk kan ik nooit in één keer fietsen. Het gebied noodt je tot stilstaan, luisteren, kijken, ruiken en vooral genieten. Op 50 meter afstand loopt een vos geconcentreerd door het lange gras in de hoop op een muis. Dan stilletjes tot aan de gluurmuur. Het zit er werkelijk vol met eenden. Maar echt tellen doe ik niet vandaag, dat is weer voor een andere keer. Ik kom nu niet verder dan vooral: véél! Véél wilde eenden. Véél slobeenden. Véél wintertalingen. Véél krakeenden. En dan nog wat bergeenden, kuifeenden en smienten daar tussen. Vier grote zilverreigers vliegen over. Grauwe ganzen komen aanvliegen en op de oever scharrelen een paar kemphanen, wat groenpootruiters, zwarte ruiter en een bonte strandloper. Het is bijna alsof ik een kleine reis in de tijd gemaakt heb. Naar begin jaren ’70 toen ik hier voor het eerst rondstruinde. Toen was het hier ook al erg mooi. Dan toch maar weer door naar kantoor. Eén troost: de koffie zal smaken!

zwaan1

Geplaatst in Boswachter Peter Maas | 2 reacties

Papeschor, verbindende schakel in de krekennatuur

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Zeeuws Vlaanderen krijgt er, direct aan het Kaneel Gent-Terneuzen, een nieuw natuurgebied bij: Papeschor. Op dit moment wordt er met groot materiaal gewerkt aan het herstellen van oude kreeklopen en wordt het dijkje weer zichtbaar gemaakt in het landschap. Bovenop het dijkje komt een uitkijkpunt waarvan men over het nieuwe natuurgebied kan uitkijken en op de achtergrond de schepen op het kanaal kan zien voorbij varen.

De Papeschorpolder is een laaggelegen gebied dat ondanks drainage toch vaak nat bleef. De grond die vrijkomt door het herstellen van de oude kreek gaat naar de boeren in de directe omgeving, waarmee zij de laagtes zullen ophogen.

De herinrichting van 22 hectare krekennatuur maakt deel uit van een groter project, het verbinden van natte natuurgebieden in Zeeuws Vlaanderen met de Belgische kreken. Ook de al aangelegde Autrichepolder maakt daar een onderdeel van. Wie nu die polder bezoekt, ziet dat deze bomvol met watervogels zit. Maar ook andere dieren hebben dit gebied al snel gevonden. Om het voor dieren mogelijk te maken tussen de Autrichepolder en de Papeschorpolder te trekken, is al een faunapassage gemaakt onder de weg Sas van Gent-Sluiskil. De uittreedplaats aan de Kanaalkade moet nog aangepast worden, in de Papeschor wordt de oever nu extra flauw gemaakt. Het werk moet eind dit jaar klaar zijn.

 

Geplaatst in Boswachter Marijke Lieman | Een reactie plaatsen

Over dikke mokkels, moord en doodslag en meer..

Ach, een boswachter is ook maar een man. En dat zijnde, moet mij van het hart, dat ik geen liefhebber ben van super slank en tanig&pezig, dat ik wel van een beetje vlees op de botten houd. Maar ook dat heeft weer zijn grenzen. Zo mollig als de kruisspinnen in mijn tuin zijn…..wat een dikke mokkels, zeg! En als u dacht, dat ze – weldoorvoed en erg ruim in de jas – geen appetijt meer hebben? Afgelopen zaterdag zag ik nog hoe een mannetje kruisspin zijn verliefdheid moest bekopen met de dood. Toen hij haar na eerdere pogingen een derde keer en wederom met veel egards benaderde, sloeg zij plotseling toe. Het was in een klap uit met zijn liefdesleven! Overigens heb ik es een kleine inventarisatie gedaan en kwam tot de vaststelling, dat er in mijn toch ietwat beperkte stadstuin maar liefst 27 dames van dit kaliber aanwezig zijn. Mannen opgelet dus! Over tellen en spinnen gesproken, deze week worden overal in den lande in huis en tuin spinnen geteld. Want het zijn niet alleen kruisspinnen, die uw directe omgeving vrij houden van hinderlijke insecten. Ook zebra-, strek-, tril-, huis- en hangmatspinnen behoren tot uw huiselijke fauna. Trouwens ook lijmspuiters en kardertjes en misschien zelfs wel wespspinnen wonen bij u in de buurt. Overigens zijn alle spinnen voor ons totaal ongevaarlijk op één soort na. Zeeland is zo’n beetje de enige provincie waar ook de kerkzesoog oftewel de Florentijnse muurspin voorkomt en met die dame is het toch oppassen geblazen….Meedoen aan de telling: http://www.vroegevogels.vara.nl

foto: wespspin (Piet de Keuning)Wespspin (2) Piet

Geplaatst in Boswachter Karel Leeftink | Een reactie plaatsen

Oosterse onrust op Tholen

Het Stinkgat is nu niet een naam, die veel anders belooft dan een hoop narigheid, maar in de praktijk valt dat reuze mee. Stinkgat is immers de naam van een afgesloten kreek in het weidse natuurgebied van de Van Haaftenpolder aan de het uiterste oostrandje van Zeeland bij Oud-Vossemeer. En juist daar heeft een oostelijke vorkstaartplevier – tja, een hele mond vol – kwartier gemaakt. Deze steltloper is zoals de naam al doet vermoeden een vogel van Oost-Azië, die normaalgesproken op het Indisch schiereiland en in Australië overwintert. Daar is het beestje, een vogel van warme, open landschappen, die vooral ‘s avonds als een zwaluw (of stern) boven water insecten vangt, bepaald niet zeldzaam. Hoe deze dame of heer – het exemplaar bij het Stinkgat is in elk geval een volwassen dier – hier terecht gekomen is, zal altijd een raadsel blijven. Feit is, dat het momenteel de grootste toeristenattractie van Tholen is. Al vele honderden vogelaars uit binnen- en buitenland hebben de vorkstaartplevier gezien. Mocht u deze zeldzaamheid ook willen zien, dan gauw naar het Stinkgat (voor precieze locatie en plaatjes: http://www.waarneming.nl ), gewoon de file volgen:-)!

Geplaatst in Boswachter Karel Leeftink | Een reactie plaatsen

70 vmbo-ers in de Groeve van Nieuw Namen

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Ze waren laat, de kinderen van CSW Bestevaêr uit Vlissingen. Zo laat de we even hoopten dat het misschien wel niet doorging. Want zitten 70 pubers op kamp in het Zeeuws Vlaamse wel te wachten op het verhaal van de Groeve: plioceen, fossielen, vuurstenen, 3 miljoen jaar oude lagen etc. En zitten wij boswachters wel op 70 kinderen op schoolkamp te wachten….

Toch kwamen ze, op de fiets (met wat hindernissen vandaar de vertraging), kampmoe en fietsmoe. Omdat we dit al dachten hadden we een niet al te zwaar maar juist afwisselend programma bedacht. De ene groep ging met Theo mee naar de Luchtwachttoren uit de Koude Oorlog, een andere groep ging in het bos een amulet maken en wat veldwerk doen en de derde groep ging met Peter mee de Groeve in, waarna er gewisseld werd. En het werd leuk. De kinderen raakten enthousiast, er was ruimte om te kletsen en te geinen en er werd geluisterd en gewerkt. Ook wij kwamen met een glimlach de Groeve uit: het was erg leuk geweest. En ondanks onze twijfels in het begin zullen we zeker “Já!” zeggen als de school volgend jaar weer wil komen.

Geplaatst in Boswachter Marijke Lieman | Een reactie plaatsen

Gevaarlijk spul in t’bos

Aan de balie de Excursieschuur in Westenschouwen kwam pas geleden een melding van een gevonden projectiel. De vinder had hem op het fietspad gezet en een foto gemaakt.  Ongerust en erg nieuwsgierig ben ik ter plaatse gegaan. Ik schrok een beetje van het formaat.

Luchtdoelgranaat

Luchtdoelgranaat

Krater na ontploffing

Krater na ontploffing

In zo’n geval melden we dat bij de meldkamer van de politie die er vervolgens voor zorgt dat er een speciale deskundige van de politie wordt ingelicht over de vondst. Gezien de omschrijving en de foto van het projectiel was hij snel ter plaatse en de explosieven opruimingsdienst (EOD)werd direct ingeseind. Ook die waren kennelijk onder de indruk van de vondst want ze waren binnen twee uur op de plek des onheils.  Na bestudering van het oorlogstuig was de beslissing snel genomen. “We gaan er niet mee rijden en liever ook niet mee lopen” was de opmerking van de specialisten. Dus ter plaatse detoneren. Het bleek te gaan om een blindganger van  luchtafweergeschut met tijdsmechanisme wat nog in tact was. Het geschut was door de Duitsers buit gemaakt bij de terugtocht van het Engelse leger in 1940 bij Duinkerke. Het heeft tijdens WO2 op een Duitse kustbatterij in de duinen van Schouwen gestaan.

Geplaatst in Boswachter Dirk Fluijt | Een reactie plaatsen

Het hondje van de kooiker

eendenkooi augustus 1[1]

We hadden afgelopen vrijdag een wel heel bijzondere gast in eendenkooi Slikkebosch: Tilou. En Tilou is niet zo maar iemand, maar bij mijn weten het eerste kooikerhondje, dat de eendenkooi bij Oostkapelle bezocht. Niet zo maar, trouwens, maar om gefotografeerd te worden voor de najaarseditie van het blad van de Zeeuwse Kynologenclub. Want waar komt een kooikerhondje nu beter tot zijn recht dan in een eendenkooi? Vroeger – en hier en daar ook nu nog wel – waren de hondjes immers de gewaardeerde assistenten van de kooiker, de eendenvanger. Door het zich afwisselend laten zien en weer achter de schermen van de pijp verdwijnen, werden nieuwsgierige eenden steeds verder de vangpijp ingelokt. Aan het einde ervan werden zij uiteindelijk door de kooiker gevangen, gingen zij letterlijk de pijp uit. Tilou doet dat niet, maar is nog steeds een fraaie vertegenwoordiger van een stukje Oud-Hollandse traditie. Overigens is Slikkebosch ook zonder haar de moeite waard. Op zondag 17 en 24 augustus (om 14 uur) is het te bezoeken vanuit de Huiskamer van de Boswachter op Kasteel Westhove (Oostkapelle). Onder leiding van een gids rijdt u dan per fiets naar de kooi waar u een uitgebreide kennismaking wacht (foto Filou: Sylvia de Vos).

 

 

Geplaatst in Boswachter Karel Leeftink | 1 reactie